Jij kan dan wel iets met handen en voeten uitleggen, je kindje kan dat nog niet. Daarom huilen peuters over het algemeen erg veel, zowel de jongens als de meisjes. Want als baby hadden ze immers geen enkele andere mogelijkheid om wensen en behoeften duidelijk te maken. En ook nu is het niet altijd eenvoudig om de reden van hun verdriet te achterhalen.
Sommige peuters laten sneller de traantjes vloeien dan andere. En dat wordt soms onbewust in de hand gewerkt, door bijvoorbeeld veel aandacht te schenken aan tranen en huilbuien. Of misschien is je kindje zeer gevoelig en heeft hij het niet zo makkelijk om zich aan te passen aan nieuwe mensen en situaties. Hij beleeft deze situaties immers extra intens, wat voor hevige reacties kan zorgen.
Huilen mag dan communiceren zijn, het betekent nog niet dat je kindje ongelukkig is. Voor je het weet, tovert hij je opnieuw zijn breedste glimlach tevoorschijn. Zijn verdriet hoeft niet lang te duren, op voorwaarde dat hij de nodige troost krijgt.
Barst je kindje voor het minste in tranen uit, dan is het af en toe moeilijk om zelf rustig te blijven. Teveel aandacht zal zijn emoties alleen maar versterken. Terwijl jij de traantjes net wilt bedwingen. Neutraal reageren is de boodschap. Hem een snoepje geven of al zijn wensen inwilligen, is geen oplossing. Net zoals hem straffen er geen is. Ga op zoek naar een afleidingsmanoeuvre en als dat niet werkt, kan even knuffelen soelaas bieden.
’Wees een flinke jongen’
De emoties van je kindje ’beteugelen’, maakt hem enkel kwetsbaarder. Kritiek geven doe je best zo weinig mogelijk, want een lagere eigendunk wekt gevoeligheid op en leidt enkel tot meer huilbuien. Probeer je kindje te prijzen; zodat hij zelfzekerder wordt. Kortom, toon dat je begrip hebt voor zijn emoties.
Toon je eigen emoties
Merkt je kindje dat ook de papa verdrietig of blij kan zijn, dan zal hij sneller vertrouwd raken met het begrip ’emoties’. Denkt hij daarentegen dat hij z’n emoties moet verbergen, zelfs in de nabijheid van zijn papa, dan bestaat de kans dat zijn emotionele ontwikkeling bemoeilijkt wordt. Vertel je kindje waarom je lacht of weent en durf te huilen in zijn aanwezigheid.
Heb je het gevoel dat je dreumes snel een traantje laat, dan zal je er na verloop van tijd minder aandacht aan besteden. Maar denk er aan dat je altijd moet reageren, ook al is er hoogstwaarschijnlijk niets aan de hand. Het kan immers ook ernstig zijn. Blijft hij huilen, raadpleeg dan een dokter. Misschien heeft hij pijn en kan hij het niet verwoorden.
Angsten en frustratie
Oncontroleerbare huilbuien zijn eigen aan de ontwikkelingsfase. Zo kan hij danig in de war gebracht worden door angsten, met onverklaarbare traantjes als gevolg.
Daarnaast kunnen zijn huilbuien ook een opwelling van frustratie zijn, omdat er hem sommige dingen keer na keer verboden worden. Help je kindje een uitweg te vinden voor zijn angsten en frustraties door samen op zoek te gaan naar de oorzaak en naar de oplossing.
Tips
Huilen lucht op, zo zal je kind zich na een huilbui al heel wat beter voelen.
Gevoelige kinderen voelen ook sneller de gevoelens van andere mensen!
24 kaarsjes!
Net als bij de eerste verjaardag, hoef je ook voor de tweede geen groots feest op poten te zetten met 50 genodigden. Hou het sober en nodig enkele familieleden of vrienden uit die je kindje goed kent.
Nodig je vriendjes van zijn leeftijd uit, zorg dan ook voor aangepaste hapjes (geen lookworstjes in Italiaanse saus!) en spelletjes (geen potje voetbal op het plaatselijke voetbalveld). Kies spelletjes waar iedereen wint, want niemand vindt het leuk om als verliezer naar huis te gaan. Leuke spelletjes zijn:
-
- zakdoekleggen
-
- dansen
-
- zingen
-
- knutselen
-
- ...
En het hoogtepunt van de namiddag? Het uitblazen van de kaarsjes natuurlijk!
Tip
Neem het niet persoonlijk op als je kindje het feest maar niets vindt. Die kans bestaat immers ook. Maar dat kan jij noch je kindje voorspellen.